Αρχαία ελληνικά · 6ος αι. π.Χ.
Μορφές του ελληνικού αλφαβήτου από τον 6ο αιώνα π.Χ., μαζί με γράμματα που αργότερα έπαψαν να χρησιμοποιούνται, όπως το δίγαμμα και το κόππα.
Από τη Γραμμική Β ως τους ρούνους
Γραφές από διαφορετικές εποχές και περιοχές, όπως σώζονται σε επιγραφές, πήλινες πινακίδες, παπύρους και άλλα αρχαιολογικά ευρήματα. Η συλλογή ξεκινά από παλιότερες μορφές του ελληνικού αλφαβήτου και φτάνει στη Γραμμική Α και Β, το κυπριακό συλλαβάριο, τη Μεσοποταμία, την Αίγυπτο, την Περσία, την Αραβία και τη βόρεια Ευρώπη.
23 γραφές και ιστορικές γραμματοσειρές
Κάθε κάρτα έχει δικό της δείγμα, μια σύντομη εξήγηση, την πηγή και την άδεια της γραμματοσειράς. Μπορείς να αλλάξεις το δείγμα, να αντιγράψεις τους χαρακτήρες ή να κατεβάσεις το ZIP.
Μορφές του ελληνικού αλφαβήτου από τον 6ο αιώνα π.Χ., μαζί με γράμματα που αργότερα έπαψαν να χρησιμοποιούνται, όπως το δίγαμμα και το κόππα.
Γράμματα βασισμένα σε αθηναϊκή επιγραφή του 394 π.Χ.· αυστηρές, μνημειακές κεφαλαίες που θυμίζουν χάραξη σε πέτρα.
Γραφή της μινωικής Κρήτης και του προϊστορικού Αιγαίου. Έχει διαβαστεί ως σύστημα σημείων, αλλά η γλώσσα που καταγράφει δεν έχει ακόμη αποκρυπτογραφηθεί.
Η γραφή των μυκηναϊκών ανακτόρων. Χρησιμοποιήθηκε για τη μυκηναϊκή ελληνική και σώζει τις παλαιότερες γνωστές γραπτές μαρτυρίες της γλώσσας μας.
Το συλλαβάριο που χρησιμοποιήθηκε στην αρχαία Κύπρο και, μεταξύ άλλων, για την καταγραφή ελληνικών διαλέκτων του νησιού.
Η γραφή της καρικής γλώσσας στη νοτιοδυτική Μικρά Ασία. Αρκετά γράμματα θυμίζουν ελληνικά, αλλά το σύστημα και η γλώσσα είναι διαφορετικά.
Το αλφάβητο της λυκιακής γλώσσας, που χρησιμοποιήθηκε στη νοτιοδυτική Μικρά Ασία κατά την 1η χιλιετία π.Χ.
Το αλφάβητο της λυδικής γλώσσας στη δυτική Μικρά Ασία, γνωστό κυρίως από επιγραφές της αρχαϊκής και κλασικής εποχής.
Το αλφάβητο των Φοινίκων της ανατολικής Μεσογείου. Από την ίδια μεγάλη οικογένεια γραφών προέκυψαν ή επηρεάστηκαν πολλά μεταγενέστερα αλφάβητα.
Η διοικητική γραφή της αραμαϊκής σε μεγάλο μέρος της Αχαιμενιδικής αυτοκρατορίας και της αρχαίας Εγγύς Ανατολής.
Αλφαβητική γραφή με σφηνοειδή σημεία, γνωστή από την Ουγκαρίτ της σημερινής Συρίας και κείμενα της Ύστερης Εποχής του Χαλκού.
Η γραφή της παλαιοπερσικής γλώσσας στις βασιλικές επιγραφές της Αχαιμενιδικής αυτοκρατορίας.
Η μεγάλη γραφική παράδοση της Μεσοποταμίας, χαραγμένη κυρίως σε πήλινες πινακίδες και χρησιμοποιημένη για γλώσσες όπως τα σουμεριακά και τα ακκαδικά.
Η μνημειακή γραφή της αρχαίας Αιγύπτου, με ανθρώπινες μορφές, ζώα, αντικείμενα και αφηρημένα σημεία.
Ιερογλυφική γραφή της αρχαίας Ανατολίας, γνωστή κυρίως από επιγραφές στη λουβική γλώσσα.
Οικογένεια αλφαβήτων της αρχαίας Ιταλίας. Εδώ ανήκουν, μεταξύ άλλων, οι ετρουσκικές και άλλες παλαιοϊταλικές επιγραφικές γραφές.
Το αλφάβητο της γοτθικής, μιας ανατολικογερμανικής γλώσσας της ύστερης αρχαιότητας.
Αρχαίοι ελληνικοί αριθμοί και ιστορικά σύμβολα του Αιγαίου, μαζί με σημεία που σχετίζονται με τον Δίσκο της Φαιστού.
Η αραμαϊκής προέλευσης γραφή των Ναβαταίων, γνωστή από την Πέτρα και την ευρύτερη περιοχή. Αποτελεί σημαντικό σταθμό στην ιστορία της αραβικής γραφής.
Το επιγραφικό αλφάβητο βασιλείων της νότιας Αραβίας, όπως το Σαβαϊκό, στη σημερινή Υεμένη και τις γύρω περιοχές.
Οι ρουνικές γραφές των γερμανικών λαών της βόρειας Ευρώπης, από τις πρώιμες επιγραφές ως τις μεσαιωνικές παραλλαγές τους.
Ομάδα επιγραφικών αλφαβήτων της βόρειας και κεντρικής Αραβίας, γνωστή από χιλιάδες επιγραφές πριν από την επικράτηση της αραβικής γραφής.
Το αλφάβητο της κοπτικής, της ύστερης μορφής της αιγυπτιακής γλώσσας. Βασίζεται κυρίως στα ελληνικά γράμματα και προσθέτει σημεία για ήχους που δεν υπήρχαν στα ελληνικά.
Τι ακριβώς βλέπεις εδώ
Οι γραμματοσειρές του 6ου και 4ου αιώνα π.Χ. αποδίδουν παλιότερες μορφές του ελληνικού αλφαβήτου. Η Γραμμική Β χρησιμοποιήθηκε για τη μυκηναϊκή ελληνική, ενώ το κυπριακό συλλαβάριο χρησιμοποιήθηκε και για ελληνικές διαλέκτους της Κύπρου. Η Γραμμική Α ανήκει στον προϊστορικό αιγαιακό κόσμο, κυρίως στη μινωική Κρήτη, αλλά η γλώσσα που καταγράφει δεν έχει ακόμη αποκρυπτογραφηθεί.
Τα Καρικά, Λυκιακά και Λυδικά προέρχονται από γλώσσες της αρχαίας Μικράς Ασίας. Τα Φοινικικά, τα Αραμαϊκά, τα Ναβαταϊκά και τα Ουγκαριτικά ανήκουν στον σημιτικό κόσμο της Ανατολικής Μεσογείου και της Εγγύς Ανατολής. Η σφηνοειδής γραφή συνδέεται με τη Μεσοποταμία και χρησιμοποιήθηκε για διαφορετικές γλώσσες, ανάμεσά τους τα σουμεριακά και τα ακκαδικά, ενώ η παλαιοπερσική καταγράφει τη γλώσσα των Αχαιμενιδών.
Τα αιγυπτιακά ιερογλυφικά και η κοπτική γραφή ανήκουν στην ιστορία της αιγυπτιακής γλώσσας. Τα ανατολιακά ιερογλυφικά συνδέονται κυρίως με τη λουβική, τα παλαιοϊταλικά με γλώσσες της αρχαίας Ιταλίας όπως η ετρουσκική, οι ρούνοι με γερμανικούς λαούς της βόρειας Ευρώπης και το γοτθικό αλφάβητο με τη γοτθική γλώσσα. Οι αρχαίες βόρειες και νότιες αραβικές γραφές προέρχονται από διαφορετικές επιγραφικές παραδόσεις της Αραβικής Χερσονήσου.
Για σημερινές επιλογές, δες τις ελληνικές γραμματοσειρές της βασικής συλλογής ή τις καλλιγραφικές ελληνικές γραμματοσειρές.